Return to site

Μάριος Μαραγκάκης: Πάθος και λύσεις για το Μαρούσι μας

Από τον Μάριο Μαραγκάκη

· Πολιτική δράση

 

Πριν από 10 ημέρες μου έγινε η τιμή να συμμετέχω στο Κοινωνικό Ιατρείο της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης με σκοπό να συνδράμω το έργο της Μητροπόλεως για την διάγνωση και θεραπεία παιδιών με ειδικά χειρουργικά προβλήματα. Είχαν προηγηθεί τέλος του 2018 τα εγκαίνια του Κοινωνικού Ιατρείου της Μητροπόλεως χοροστατούντων: του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Μυτιλήνης - Ερεσού - Πλωμαρίου κ.κ. Ιακώβου του Γ΄ και του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Μηθύμνης κ.κ. Χρυσοστόμου.

Το Κοινωνικό Ιατρείο έχει μακρά ιστορία προσφοράς, με ιδρυτή τον εκλιπόντα ιατρό γυναικολόγο Γεώργιο Ασημακόπουλο και αναβίωσε πρόσφατα με την ουσιαστική παρέμβαση του Μητροπολίτη Μυτιλήνης και του ιατρού αγγειοχειρουργού κυρίου Γεωργίου Κούστα, που διέκρινε την ανάγκη προσφοράς ειδικευμένης ιατρικής

υποστήριξης στους κατοίκους του νησιού της Λέσβου. Η ιατρική βοήθεια αφορά παθήσεις και ιατρικές ειδικότητες που δεν καλύπτονται στο νησί και είναι

περιοδική. Έχουμε αναλάβει δηλαδή την υποχρέωση να στελεχώνουμε το Κοινωνικό Ιατρείο 4-6 φορές τον χρόνο, ενώ έχουμε την δυνατότητα επικοινωνίας μέσω

τηλεδιάσκεψης. Η δράση αυτή τυγχάνει της έγκρισης του Ιατρικού Συλλόγου Λέσβου.

Όλοι γνωρίζουμε το έργο της εκκλησίας, όσον αφορά στην περίθαλψη και φροντίδα των κατοίκων της κάθε Μητροπόλεως π.χ. με συσσίτια, με το έργο μέσω εθελοντών κ.α.. Ζώντας από κοντά σε αυτήν την περίσταση το έργο της εκκλησίας και ειδικά την δυνατότητά της να οργανώνει ένα πολύπλευρο και στοχευμένο έργο προσφοράς στον συνάνθρωπο και με την σκέψη στις κοινωνικές δομές, που πρέπει να έχει εγκαταστήσει ένας δήμος, δεν σας αποκρύπτω την εσωτερική ανάγκη μου να κάνω παράδειγμα το έργο αυτό της εκκλησίας, που κερδίζει την ψυχή μου. Σε συνομιλία στο αρχοντικό της Μητροπόλεως διέκρινα σιωπηρά ότι, η εκκλησία δρα μέσα από:

  • τη συλλογική μνήμη 2000 ετών που είναι ο κριτής της κάθε απόφασης του εκάστοτε Ιερωμένου
  • τον σεβασμό στην προσωπικότητα του ατόμου
  • την ικανότητα της στο να κινητοποιεί τους απλούς ανθρώπους για να προσφέρουν με έργο, με χρόνο, με χρήμα σε έναν ανώτερο σκοπό
  • την δράση της μέσα από τον χώρο της εκκλησίας, έναν χώρο όπου διδάσκεται η αγάπη. Εκεί, ποιμαίνοντας μικρές ομάδες πληθυσμού αναγνωρίζουν τα προβλήματα καλύτερα από τις διοικητικές δομές ενός δήμου, προσφέροντας έργο με σεβασμό, φροντίδα, ανωνυμία
  • την οργάνωση δομών όπως κέντρα νεότητας, γηροκομεία κ.α.

Η μητρόπολη οργάνωσε παράλληλα ομιλία μου στο Επιμελητήριο Λέσβου όπου και συμμετείχαν οι διευθυντές και τα μέλη των επιτροπών εκπαίδευσης της Λέσβου.

 

Συζητήσαμε το παιδικό ατύχημα δίδοντας έμφαση στον μηχανισμό πρόκλησης ατυχημάτων. Εξήγησα βασικές αρχές της ψυχοκινητικής ανάπτυξης του παιδιού, πράγμα που μας βοηθά να καταλάβουμε της αντιδράσεις του παιδιού μας σε συνήθεις δραστηριότητες του. Κατανοώ το παιδί μου = στηρίζω το παιδί μου.

Συζητήσαμε επίσης το παιδί και άθληση, παιδί και παιχνίδι. Εξήγησα ότι το παιδί συμμετέχει συχνότερα σε ατυχήματα π.χ. όταν πάει για ψώνια παρά όταν αθλείται. Δείχνοντας την συχνότερη φάση για ατύχημα που είναι κατά την επιστροφή από το σχολείο. Εκεί η διάσπαση της προσοχής είναι ο κύριος προδιαθεσικός παράγοντας. Στηρίζουμε λοιπόν το παιχνίδι και την άθληση.

Ιδιαίτερο χρόνο επενδύσαμε στην συζήτηση για την αντιμετώπιση καίριων

ερωτημάτων της εκπαιδευτικής οικογένειας, προβλήματα που είναι τελικά κοινά σε κάθε δήμο της χώρας μας. Απασχολούν και εκεί ο προσεισμικός έλεγχος των σχολικών υποδομών, τα πιστοποιητικά πυρασφάλειας, το πλάνο εκτάκτων καταστάσεων, και η θέση μίας νοσηλεύτριας για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών. Περιέγραψαν ότι γονείς παραδίδουν χωρίς οδηγίες ινσουλίνη για την

θεραπεία του διαβήτη, οπότε και οι εκπαιδευτικοί με ποια άραγε ειδίκευση θα πρέπει να αποφασίσουν αν το παιδί με περιορισμένη γενική κατάσταση έχει

υπογλυκαιμία και χρειάζεται ζάχαρη, ή υπεργλυκαιμία και χρειάζεται ινσουλίνη. Τα ίδια για την χρήση της αδρεναλίνης, για το αναφυλακτικό ΣΟΚ κ.λ.π

 

Σε μία χαλαρή αλλά καθοριστική συζήτηση για την οργάνωση του τομέα Κοινωνικών Υπηρεσιών του Δήμου με τον Γιάννη Νικολαράκο, την Έλενα

Τσουκλείδου και τον Κώστα Νταλούκα, μετέφερα τα ανωτέρω στην ομάδα. Το ολοκληρωμένο, καθημερινό, αδιάβλητο έργο της εκκλησίας δικαίως μας έκανε να αναρωτηθούμε αν μία στενή συνεργασία του Δήμου με την εκκλησία θα μπορούσε να πολλαπλασιάσει τα ευεργετήματα της κοινωνικής παρουσίας του δήμου πολλαπλασιάζοντας το έργο του και κάνοντας το ανθρώπινο. Είναι σωστό και θα το κάνουμε πράξη με πάθος και λύσεις για την πόλη μας.

 

Στην ομιλία μου με θέμα «Παιδί, Άθληση, Ατύχημα», σημείωσα την ευεργετική επίδραση της άθλησης στο παιδί, μέσα από την παρέμβαση στην Κοινωνικοποίηση του παιδιού και την ανάπτυξη των σωματικών του δεξιοτήτων και την Διαμόρφωση της συμπεριφοράς. Η λέξη άθληση ετυμολογικά σχετίζεται με τις λέξεις: ο άθλος - το αγώνισμα και το άθλο - το βραβείο. Ο αθλητισμός λοιπόν αφορά την ορμέμφυτη τάση του ανθρώπου να αγωνίζεται και να διακρίνεται. Το παιχνίδι είναι κατά μία ευρεία έννοια μία μορφή άθλησης, κατά την οποία η διάκριση αντικαθίσταται από την χαρά. Η χαρά είναι η μεγαλύτερη κινητήρια δύναμή. Παιδί = Παιχνίδι.

 

Παράλληλα έδωσα στοιχεία για τη ψυχοκινητική ανάπτυξη του παιδιού, που ερμηνεύει γιατί ένα παιδί συχνότερα από έναν ενήλικα εμπλέκεται σε ατύχημα.

Έτσι ένα παιδί μικρότερο από τριών ετών επεξεργάζεται μόνο χρηστικά ερεθίσματα. Μετά, βαθμιαία, μέχρι την ηλικία των έξι ετών, αρχίζει να προσλαμβάνει ποικίλα ερεθίσματα πλην όμως μέχρι και την ηλικία των δέκα η προσοχή του διασπάται εύκολα και εμφανίζει

κόπωση. Η ικανότητα του παιδιού να αντιλαμβάνεται το περιβάλλον παρομοιάζει αυτήν του ενήλικα μετά το δέκατο έτος της ηλικίας.

Ένα Βρέφος ήδη από την γέννηση έχει Φυσιολογική οπτική οξύτητα και Τρισδιάστατη όραση, όμως δεν αποκτά την αντίληψη του βάθους παρά μόνο μετά το ένατο έτος της ηλικίας, ενώ αποκτά περιφερική όραση μετά την ηλικία των δώδεκα ετών. Έτσι ένα παιδί δημοτικού δεν αντιλαμβάνεται την απόσταση, ή την ταχύτητα ενός κινούμενου αντικειμένου και ενώ εμείς υποσυνείδητα αντιλαμβανόμαστε ένα αυτοκίνητο που μας πλησιάζει από το πλάι, λόγω της περιφερικής όρασης, το παιδί αγνοεί τον κίνδυνο.

Και ενώ εμάς μας βοηθάει η ακοή το παιδί πρέπει να φτάσει την ηλικία των 7 ετών για να ακούει και από τα πλάγια και να αντιλαμβάνεται τελικά την κατεύθυνση του ήχου.

Σκεφτείτε τα λοιπόν αυτά την επόμενη φορά που θα μαλώσετέ το παιδί σας γιατί δεν πρόσεξε, δεν είδε, ή δεν άκουσε π.χ. ένα αυτοκίνητο.

Σημειώσαμε την πληθώρα των δράσεων, που καλείται να λάβει ένας εκπαιδευτικός αναπληρώνοντας το έργο ενός ιατρού σε ένα τραυματισμένο παιδί, ή ένα παιδί με χρόνια νόσο όπως διαβήτη, επιληψία, ή αλλεργία. Καταλήξαμε στο ότι μία ειδικευμένη

νοσηλεύτρια θα ήταν το ιδανικό άτομο για να εισφέρει καθοριστικά στην στήριξη των παιδιών μας. Πιστεύουμε σε αυτό με πάθος και θα παρουσιάσουμε την μελέτη για την χρηματοδότηση μίας τέτοιας δράσης για τον δήμο Αμαρουσίου στο πρόγραμμα μας.

 

 

Έγινε θέμα η ανάγκη για πιστοποίηση των σχολείων. Το θέμα έχει αναδείξει με ψήφισμα της το Δ.Σ. της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών Σχολικών Μονάδων Π.Ε.. Ζητά:

  1. Ολοκλήρωση, το συντομότερο δυνατόν, του προσεισμικού ελέγχου όλων των σχολικών κτηρίων και πραγματοποίηση των απαραίτητων παρεμβάσεων σε όλα όσα αντιμετωπίζουν προβλήματα, είτε λόγω ζημιών από σεισμούς, είτε λόγω παλαιότητας, είτε λόγω επεμβάσεων (προσθήκες αιθουσών, χωρίσματα, κάγκελα κ.λπ.).
  2. Έκδοση πιστοποιητικού καταλληλόλητας και θέσπιση μητρώου επισκευών και συντήρησης με ευθύνη των Δήμων για όλα τα σχολικά κτήρια.
  3. Επισκευή ή και εκ νέου εγκατάσταση συστημάτων πυροπροστασίας σε όλα τα σχολικά κτήρια με ευθύνη των Δήμων και έκδοση σε συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία των προβλεπόμενων πιστοποιητικών πυρασφάλειας (ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ

ΔΙΑΤΑΞΗ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 16/2015(ΦΕΚ 2326/Β’/29.10.2015)).

 

Επισημαίνουν ότι: Το πρόγραμμα προσεισμικού ελέγχου των σχολικών κτηρίων που είχε ξεκινήσει το 2004, διακόπηκε το 2011 λόγω της κατάργησης του Οργανισμού Σχολικών Κτηρίων(ΟΣΚ).

Α. Η πρώτη φάση του πρωτοβάθμιου προσεισμικού ελέγχου που έγινε στα σχολικά κτήρια που κατασκευάστηκαν πριν από το 1959, ξεκίνησε το 2004 και ενώ είχε

χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης των εργασιών του μέχρι τον Απρίλιο του 2006, ολοκληρώθηκε τελικά το 2009.

Β. Ο έλεγχος στα σχολικά κτήρια που κατασκευάστηκαν μεταξύ των ετών 1959-1985, αφορά κτίρια, που λόγω παλαιότητας ενδέχεται να αντιμετωπίζουν σοβαρότερα

προβλήματα. Αυτά αποτελούν το 55% του συνολικού αριθμού των σχολείων της χώρας, ο έλεγχος δεν πραγματοποιήθηκε, αφού από το 2011 έως τις αρχές του 2017 οι

προσεισμικοί έλεγχοι σταμάτησαν, λόγω της κατάργησης του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων(ΟΣΚ).

Β. Από τον Μάρτιο του 2017, ξεκίνησαν και πάλι από τις υπηρεσίες της εταιρίας

«Κτιριακές Υποδομές ΑΕ [ΚτΥπ ΑΕ]» οι προσεισμικοί έλεγχοι των σχολικών κτηρίων της χώρας, οι οποίοι είχαν «παγώσει» από το 2011.

Την διαχείριση των αιτημάτων προς τις αρμόδιες υπηρεσίες οργανώνει η διεύθυνση παιδείας του δήμου.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω ότι ορθώς ο κ. Κώστας Νταλούκας έθεσε ερωτήματα προς την απερχόμενη δημοτική αρχή η οποία κινούμενη προς το

συμφέρον των παιδιών μας θεωρούμε ότι το 2017 με την επανεκκίνηση της

επεξεργασίας αιτημάτων προς τον Κτ.Υπ. ΑΕ έχει καταθέσει τα σχετικά αιτήματα. Περιμένουμε με πίστη τα σχετικά πρωτόκολλά.

Παράλληλα το 2007 και 08 χρονική στιγμή κατά την οποία κατείχα την θέση του αντιδημάρχου Πολεοδομίας και τεχνικών υπηρεσιών δεν εκκρεμούσε περίοδος κατάθεσης αιτημάτων προς τον Ο.Σ.Κ.. Στην συνέχεια την διετία 2009 και 10

υπηρέτησα την πόλη από την θέση του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου.

 

Υπηρετώντας το λειτούργημα του Χειρουργού Παίδων, όπου τα λάθη συχνά δεν συγχωρούνται, πιστέψτε με έχω μάθει να κάνω μόνος μου την αυτοκριτική μου και να μαθαίνω από τα λάθη μου. Γνωρίζω ότι στην πρώτη μου θητεία στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, έδωσα τον καλύτερο εαυτό μου, όμως δεν έγιναν όλα σωστά. Πολλές φορές επικρίνω τον εαυτό μου, για πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα, ή για πράγματα τα οποία θα μπορούσα να είχα αναλάβει προσωπικά, παρόλο που δεν ήταν στην αρμοδιότητα του τομέα Πολεοδομίας του Δήμου και των τεχνικών υπηρεσιών.

Ζητώ από εσάς, τους δημότες της πόλης μας να στηρίξετε με την επιλογή σας τον συνδυασμό πάθος και λύσεις για το Μαρούσι μας με υποψήφιο δήμαρχο τον

Γιάννη Νικολαράκο καθώς και την εκλογή μου για την νέα διοίκηση του δήμου. Παρακαλώ πείτε μας τα προβλήματα σας, κάντε μου κριτική για αυτά που έπρεπε να είχα κάνει την τετραετία μου, εμπιστευθείτε μας να κάνουμε μαζί την αλλαγή για ένα καλύτερο αύριο.

 

*Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αθμόνιον

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OKSubscriptions powered by Strikingly